مقدّمهء ميرزا رضا كلهر « 1 » بحمد اللّه در عهد دولت قوى شوكت وروزگار سلطنت أبو المظفر ناصر الدين شاه - خلّد اللّه ايّامه وايّد إعلام - كتاب مستطاب فيض الدموع كه نسخهء آفرينش سخن واسوهء مهرهء فنّ أنشأ ونامه‌نگاران كهن تواند بود ، از املاء طبع وانشاء خاطر نقّاد سخن وعالم معاني ، ملك الكلام ذو البيانين جناب محامد انتساب ، بدايع‌نگار دولت جاويد مدار مقرب الخاقان ميرزا محمّد إبراهيم نوّاب تهرانى - ادام اللّه عزّه العالي - به حسن مراقبت ويمن اهتمام خود جناب معزّى اليه در سال يك هزار ودويست وهشتاد وشش هجرى در دارالخلافهء تهران - حفّت بالأمان - به خط أحقر عباد ، محمد رضاى كلهر ، مرقوم وبه زينت طبع درآمد واز جانب ايشان در وجوه مخارج ومصارف آن به هيچ‌وجه مضايقه ودريغ نرفت ، وحسبة للّه وطلبا لمرضاته ومحض بقاى ذات همايون ونشر دعاى دولت روزافزون صورت اتمام يافت . فمن مبلغ عنّى الحسين رسالة * توجّع منها أنفس وقلوب « 2 » تزلزلت الدّنيا لآل محمّد * وكادت لهم صمّ الجبال تذوب « 3 » وللسّيف اعوال وللرّمح رنّة * وللخيل من بعد الصّهيل نحيب « 4 »

--> ( 1 ) . اين مقدمه در نسخهء خطى موجود در كتابخانهء سلطنتى ( كاخ گلستان ) كه بار أول در سال 1283 ه . ق توسط مرحوم كلهر تحرير شده ، نيامده ولى در تحرير دوم كه در سال 1286 ه . ق به اتمام رسيده وزير نظر وبا اصلاحات مؤلف در همان زمان چاپ شد ، اضافه شده است . ( 2 ) . كيست كه پيام مرا به حسين عليه السلام برساند ؟ پيامى كه جانها ودلها از آن به درد مىآيد . ( 3 ) . دنيا در مصيبت خاندان رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلم به خود لرزيده نزديك بود كه كوههاى سخت از هم فروپاشد . ( 4 ) . شمشيرها شيون كردند ونيزه‌ها ناليدند واسبان ، شيهه كنان گريستند .